Chrześcijańska Kabała
W XV w. w Europie pojawia się ruch, utwierdzający w przekonaniu, że prawdziwym, ukrytym sensem kabały – chrześcijaństwo. Twórcą chrześcijańskiej kabały został jeden z najciekawszych przedstawicieli epoki Odrodzenia – Pico della Mirandola. Chrześcijańscy kabaliści widzieli w kabale objawienie, za pomocą którego można pojąć tajemnice Pitagorasa i Platona. Z tą kabałą, która przetrwała do XVIII w., związane jest także imię chrześcijańskiego mistyka J. Böhme (koniec XVI w. – początek XVII w.).
Papieże XVI wieku i Kabała
Rzymscy Papieże epoki XVI w. nie upatrywali sprzeczności między Kabałą a Chrześcijaństwem. Tak na przykład, pierwsze wydanie księgi Zohar zostało wydrukowane przez chrześcijan według wskazówek papieża Piusa IV w 1559 roku. Chrześcijanie popierając rozszerzanie kabalistycznej literatury chcieli przyciągnąć Żydów do chrztu.
Ruch masoński i Kabała
Studiowanie Kabały stawało się jedną z tajemnic symbolicznej masonerii, członkami której byli w Średniowieczu liczni przedstawiciele arystokracji, szlachty i duchowieństwa



